تزریق اپیدورال یک روش کم تهاجم و سرپایی است که با هدف تسکین دردهای مزمن در بخش های مختلف بدن مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ناحیه ای که به آن فضای اپیدورال گفته می‌شود فضایی است که بین لایه های داخلی و خارجی غشایی است که طناب نخاعی را می‌پوشانند.

با بیان ساده تر باید فضای اپیدورال را جایی دانست که استخوان ها و دیسک های ستون فقرات، اعصاب و نخاع را احاطه می‌کنند.

این فضا دقیقاً همان جایی است که ممکن است فتق دیسک اتفاق بیفتد و باعث اعمال فشار یا التهاب اعصاب نخاعی می‌شود.

زمانی که دردهای مزمن در این محدوده از بدن اتفاق می‌افتد.

تزریق استروئید به ناحیه اپیدورال باعث می‌شود تا درد بیماران کمتر شده و شرایط جسمانی بهتری را تجربه می‌کنند.

اساساً باید بدانید که تزریق اپیدورال برای تسکین دردهای عصبی در ناحیه ستون فقرات گردنی، میانی و کمری کاربرد دارد.

البته ناگفته نماند که تزریق اپیدورال برای کنترل درد سایر قسمت های بدن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

زمانی که درد ناشی از التهاب عصبی باشد می‌توان با این فرایند درد بیماران را کنترل کرد.

دارویی که در فضای اپیدورال تزریق می‌شود با هدف کاهش التهاب یک یا چند ریشه عصبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

زمانی که این عارضه با آسیب یا فشارهای غیر عادی ایجاد شده باشد باعث کاهش درد بیماران خواهد شد.

زمانی که عصب ها در نقاط مختلف بدن تحت فشار قرار می‌گیرند.

به مرور زمان ملتهب شده و باعث ایجاد درد، سوزن سوزن شدن یا بی حسی در امتداد عصب می‌شود.

در چنین شرایطی با تزریق یک ضد التهاب بسیار قوی می‌توان درد بیماران را کنترل کرد و سایر اقدامات درمانی را انجام داد.

روش تزریق اپیدورال

اگر چه تزریق اپیدورال یک فرایند ساده به نظر می رسد اما از حساسیت بسیار بالایی برخوردار است.

مهم است که این روش با دقت بسیار بالا و تحت نظر متخصصان برتر مثل دکتر مهرشاد نمازی انجام پذیرد.

برای اینکه بتوانید تزریق اپیدورال را به درستی انجام دهید نیاز است که در زمان مشخص شده در بیمارستان یا کلینیک های تخصصی حضور پیدا کنید.

بعد از بررسی و معاینات اولیه از بیماران خواسته می‌شود که لباس مناسب اتاق عمل را بپوشند و بر روی میز مخصوص دراز بکشند.

اینکه بیمار در چه حالتی قرار بگیرد بستگی به نظر پزشک دارد.

زیرا متخصصان تزریق را با تکنیک های متفاوتی انجام می‌دهند و این مسئله بستگی به عملکرد پزشک دارد.

پس از آماده سازی بیماران برای تزریق اپیدورال متخصصان یک لوله ظریف یا کانول را در پشت دست بیمار قرار می‌دهند.

تا در طول عمل اگر نیاز به دارو داشته باشند بدون مشکل و محدودیت تزریق دارو انجام پذیرد.

در ادامه با استفاده از محلول های ضدعفونی کننده ناحیه کمر را از هرگونه آلودگی پاکسازی می‌کنند و محل تزریق به طور دقیق مشخص می‌شود.

برای اینکه بیماران در طول تزریق اپیدورال دردی احساس نکنند در محل مشخص شده از بی‌حسی موضعی استفاده می‌شود.

البته ممکن است هنگام تزریق دارو کمی درد را احساس کنید.

در ادامه پزشک سوزن اپیدورال را با استفاده از تصاویر اشعه ایکس به ناحیه مورد نظر هدایت می‌کند.

در این فرایند برای اینکه پزشک دید بهتری از محل قرارگیری سوزن داشته باشد.

ممکن است از نوعی ماده به نام کنتراست استفاده کنند که باعث می‌شود موقعیت دقیق سوزن به طور کامل قابل مشاهده باشد.

بعد از اینکه سوزن در موقعیت مناسب قرار گرفت پزشک به آرامی دارو را به فضای اپیدورال اطراف نخاع تزریق می‌کند.

ممکن است در این موقعیت کمی احساس فشار داشته باشید اما به هیچ عنوان دردناک و غیر قابل تحمل نیست.

با توجه به اینکه در فرایند تزریق اپیدرال از اشعه ایکس برای تصویربرداری استفاده می‌شود.

ممکن است این فرایند کمی طول بکشد و مدت زمان آن حدوداً ۳۰ دقیقه تخمین زده می‌شود.

آیا تزریق اپیدورال خطرناک است؟

یکی از راهکارهای بسیار مهم و کاربردی برای تسکین دردهای حاد و مزمن تزریق اپیدورال است.

اگر چه متخصصان این فرایند را برای آسیب های جدی و دردهای غیر قابل کنترل مناسب می‌دانند.

بهتر است که در مورد عوارض و خطرات احتمالی آن نیز اطلاعات کافی داشته باشید.

برخی از افراد بعد از تزریق اپیدورال با هدف تسکین درد ممکن است عوارض جزئی مانند حالت تهوع، سردرد یا سرگیجه را تجربه کنند.

البته برخی از افراد به دلیل اضطراب ناشی از عمل که می‌تواند باعث کاهش ناگهانی ضربان قلب و فشار خون شود، حالتی مثل از هوش رفتن یا غش کردن را تجربه می‌کنند.

گاها دیده می‌شود که برخی از بیماران در فرایند تزریق اپیدورال حالت برافروختگی صورت را تجربه می‌کنند که با قرمزی و احساس گرما همراه است.

معمولا چنین عوارضی بعد از تزریق اپیدورال ماندگار نیست و با استراحت و حدوداً چند ساعت بعد از تزریق از بین می‌رود.

البته بیماران می‌توانند برای کاهش درد و تورم ناشی از درمان از کمپرس یخ استفاده کنند که بسیار مناسب و موثر می‌باشد.

عوارض و خطرات احتمالی تزریق اپیدورال فقط به این موارد ختم نمی‌شود.

بلکه ممکن است برخی از بیماران عوارض جدی تر را که مرتبط با بی حسی موضعی می‌باشد تجربه نمایند.

این عارضه زمانی اتفاق می‌افتد که محلول بی حس کننده وارد رگ های خونی شود.

منجر به سمی شدن سیستم عصبی مرکزی یا سیستم قلبی عروقی خواهد شد.

از دیگر خطراتی که ممکن است با تزریق اپیدورال اتفاق بیفتد می‌توان به خطر مربوط به استروئیدهای ذرات معلق اشاره کرد.

اگر ذرات بزرگ تر این ماده استروئیدی به یکدیگر بچسبند و عروق خونی را مسدود کنند باعث کاهش خونرسانی به نخاع می‌شود.

به طور کلی چنین خطراتی مربوط به زمانی است که تزریق اپیدورال بالاتر از سطح L3 یا مهره کمری سوم انجام پذیرد.

شایع ترین خطر تزریق استروئید به رگ های خونی است که احتمال بروز آن در افراد بالای ۵۰ سال بیشتر می‌باشد.

به ندرت اتفاق می‌افتد که بیماران واکنش های آلرژیک به استروئیدها یا بی حس کننده های موضعی یا رنگ کنتراست نشان دهند.

چنین عوارضی غیر ممکن نیست.

فراموش نکنید که تزریق اپیدورال برای برخی از بیماران با عوارض خاصی همراه است.

به ندرت اتفاق می افتد که بیماران بعد از تزریق اپیدورال علائمی مثل خونریزی، قند خون بالا یا درد بیشتر را تجربه کنند.

اگر در روند تزریق اپیدورال کوتاهی و یا سهل انگاری اتفاق بیفتد احتمال بروز عفونت باکتریایی یا قارچی در کانال نخاعی وجود دارد.

به همین دلیل است که این فرایند باید با دقت و توسط متخصصان با تجربه انجام شود تا از خطرات احتمالی آن محفوظ بمانید.

نکاتی در مورد تزریق اپیدورال

شاید برایتان جالب باشد بدانید که در فرایند تزریق اپیدورال جهت کنترل دردهای مزمن از چند نوع استروئید استفاده می‌شود که تاثیر قابل توجهی بر کنترل و کاهش درد بیماران دارد.

• دگزامتازون
• بتامتازون
• متیل پردنیزولون
• تریامسینولون

از جمله داروهایی هستند که برای تزریق اپیدورال مورد استفاده قرار می‌گیرند.

البته انتخاب نوع و دوز دارو بستگی به علائم بیماران دارد و اینکه در تزریق های قبلی بدن چه پاسخی نشان داده است.

فراموش نکنید که تزریق اپیدورال برای همه بیماران مناسب نیست.

اگر افراد با دردهای مزمن مواجه باشند و سایر تکنیک‌ها برای کاهش درد موثر نباشد می‌توانند تزریق اپیدورال را انجام دهند.

مهم است که پیش از این فرایند حتماً میزان حساسیت افراد به داروهای تزریقی بررسی شود.

به یاد داشته باشید که تزریق اپیدورال برای بیمارانی که به عفونت های فعال مبتلا هستند توصیه نمی‌شود.

این محدودیت برای کسانی که از داروهای رقیق کننده خون استفاده می‌کنند نیز وجود دارد.

اگر بیماران نیاز به تزریق اپیدورال داشته باشند و از داروهای ضد پلاکت مانند پلاویکس استفاده کنند.

موظف هستند ۵ الی ۱۰ روز قبل از تزریق اپیدورال مصرف این نوع داروها را متوقف کنند.